دانلود آلبوم صوتی کنسرت استاد محمدرضا شجریان و هابیل علی اف

دانلود آلبوم صوتی کنسرت استاد محمدرضا شجریان و هابیل علی اف

امروز برایتان فایل صوتی کنسرت سال ۱۳۷۱ استاد محمدرضا شجریان را آماده کرده ایم که در آن هابیل علی اف، نوازنده ی آذربایجانی با کمانچه و همایون شجریان نیز با تنبک، استاد را همراهی می کنند. این کنسرت که در تالار وحدت برگزار شده بود را می توان یکی از کنسرت های خاطره انگیز و البته متفاوت موسیقی سنتی ایران دانست. در ابتدا شاهد تکنوازی و دونوازی بسیار زیبای هابیل علی اف و همایون شجریان گرامی هستیم و پس از آن نیز استاد شجریان با آواز بی نظیر خود غزل هایی از حضرت حافظ و در پایان تصنیف مرغ سحر را اجرا می کنند. پیشنهاد می کنیم به هیچ وجه این اثر به یاد ماندنی را از دست نداده و هم اکنون فایل کامل آن را با بهترین کیفیت ممکن از وبسایت یا کانال تلگرام سنتی ها دریافت نمایید.

حجم: ۶۳٫۱۱ مگابایت
فرمت: فایل فشرده (rar)
سرور: کمکی – مدیافایر
برای دانلود کلیک کنید

دانلود سریع و آسان از کانال تلگرام
لینک پست در تلگرام: https://t.me/sonnatihachannel/58

متن اشعار خوانده شده :

اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دم از وفاداری
چو گرد در پی‌اش افتم چو باد بگریزد
و گر کنم طلب نیم بوسه صد افسوس
ز حقه‌ی دهنش چون شکر فروریزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخ شعبده باز
هزار بازی از این طرفه‌تر برانگیزد
بر آستانه تسلیم سر بنه حافظ
که گر ستیزه کنی روزگار بستیزد

غزل ۱۵۵ دیوان حافظ

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید
گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز
گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید
گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم
گفتا که شب‌رو است او، از راه دیگر آید
گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد
گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

غزل ۲۳۱ دیوان حافظ

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند
چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب
فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند
زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر
تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو

غزل ۱۸۲ دیوان حافظ

مرغ سحر ناله سرکن، داغ مرا تازه تر کن
ز آه شرربار این قفس را بَرشِکَنُ و زیر و زِبَر کن
بلبل پَر بسته ز کنج قفس درآ، نغمه‌ی آزادی نوع بشر سُرا
وَز نفسی عرصه‌ی این خاک توده را پرشرر کن
ظلم ظالم، جور صیاد آشیانم داده بر باد
ای خدا، ای فـلک، ای طبیعت، شام تاریک ما را سحر کن
نوبهار است، گل به بار است، ابر چشمم، ژاله‌بار است
این قفس، چون دلم، تنگ و تار است
شعله فکن در قفس ای آه آتشین
دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نِگَه‌ای تازه گل از این، بیشتر کن
مرغ بیدل شرح هجران مختصر، مختصر کن

ملک الشعرای بهار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *